Turtle story kinderen.

Op een kindvriendelijke manier vertellen dat je gaat scheiden

Kinderen zijn vaak bang dat jullie gaan scheiden, omdat zij iets fout hebben gedaan. Kinderen denken soms heel simplistisch over bepaalde zaken, maar over de oorzaak van de scheiding denken ze weer heel moeilijk. Die ruzie laatst op het schoolplein, misschien is dat wel de reden van de scheiding. Of die keer dat er spullen niet waren opgeruimd en papa en mama hierover van mening verschilden.
Al die ruzies tussen hen, jullie kinderen voelen zich lijdend voorwerp van de scheiding. Door met metaforen een scheiding uit te leggen, kunnen kinderen het vaak beter begrijpen.

Gebruik van een passende metafoor voor kinderen

Bijgaand het verhaal van de landschildpad en de zeeschildpad.

‘’Zoals je weet leven landschildpadden op het land en zeeschildpadden in de zee. Maar de zeeschildpad legt wel zijn eieren op het land.

Op een dag kroop een mooie vrouwtjes zeeschildpad aan land en toen zag zij daar een knappe mannetjes landschildpad. Ze keken elkaar eens diep in de ogen en ze werden halsoverkop verliefd. Zij zaten de hele dag lieve woordjes tegen elkaar te zeggen en te knuffelen. Na een tijdje besloten ze dat ze voor altijd bij elkaar wilden zijn en ze gingen trouwen. Soms leefden ze in de zee en dan weer woonden ze op het land.

En ja hoor, na een tijdje kwamen er kleine babyschildpadjes. Het was een gezellige familie. Maar op een dag merkte de zeeschildpad dat zij helemaal geen zin meer had om aan land te gaan. Ze voelde zich daar niet meer zo prettig. Toen ze het tegen de landschildpad vertelde werd hij eerst erg boos. Ze kregen een knallende ruzie waarin ze hele nare dingen tegen elkaar zeiden. Op het laatst moesten ze ervan huilen. De kindschildpadjes zaten stilletjes in een hoekje; ze werden er gewoon bang van en ook wel boos.

Na een tijdje merkte de landschildpad dat hij geen zin meer had om in de zee te leven en toen hij dit aan de zeeschildpad vertelde, zei ze eerst heel veel dagen niks meer en toen kregen ze toch een vreselijke ruzie! Verdrietig kropen de kindschildpadjes over het strand.

Wat was die ruzie toch afschuwelijk! Toen vader- en moederschildpad weer wat rustiger waren besloten ze naar de uil te gaan en er over te praten. De uil luisterde naar hen en hielp hen ook weer naar elkaar te luisteren en niet door elkaar te praten of te schreeuwen.

Uiteindelijk besloten vader- en  moederschildpad dat het toch beter was als de zeeschildpad weer in de zee ging leven en de landschildpad weer op het land. De uil vroeg toen; maar hoe zal dat dan met de kindschildpadjes gaan, want die kunnen én op het land én in de zee wonen? Die voelen zich fijn en bij vaderschildpad én bij moederschildpad.

Vader- en moederschildpad zeiden dat ze het goed zouden regelen, want ze hielden zielsveel van hun kinderen. En zó leefden de kindschildpadjes voortaan om de beurt in de zee en op het land, want ze wilden zowel bij hun vader als bij hun moeder zijn.’’

Vrije vertaling naar ‘The Turtle Story’ van Janet Johnston in Through the Eyes of Children (1997).